مقررات تعیین عوارض برای تابلوهای واقع در سر در اماکن اداری و تجاری

آن چیزی که  محل اختلاف و مناقشه نیست آن است که شهرداری تنها در صورتی حق مطالبه عوارض را دارد که در قبال آن عوارض خدمتی را  به شهروندان ارائه دهد.

بدیهی است عوارض با بهای خدمات تفاوت عمده‌ای دارد.عوارض برای تابلو مغازه،عوارض تابلوی مغازه،عوارض شهرداری برای تابلو،شکایت از عوارض شهرداری وکیل تخصصی عوارض

وکیل متخصص عوارض شهرداری

عوارض در قبال خدمتی مورد مطالبه قرار می‌گیرد که آن خدمت مربوط به کلیه شهروندان آن شهر باشد،در مقابل آن بهای خدمات که از جمله درآمدهای ناپایدار شهرداری محسوب می گردد  مبلغ یا عوضی است که شهرداری برای شخص خاص یا گروه خاصی انجام می‌دهد و این خدمت مربوط به کلیه شهروندان نمی شود به طور مثال چنانچه شخصی نیازمند انجام اصلاحاتی از جمله  عملیات آسفالت در ملک خود واقع درحریم شهر باشد از آنجا که شهرداری تکلیفی به ارائه خدمت و دریافت عوارض در حریم شهر را ندارد، بدیهی است انجام آسفالت  یا عملیات مسطح و آماده سازی ازجمله تکالیف شهرداری محسوب نشده و انجام آن مستلزم با توافق با شهرداری است.

بنابراین  اصل کلی آن است که  نفس تعیین عوارض در قبال خدمتی است که شهرداری به شهروندان می دهد یکی از مصادیق مورد مناقشه شهروندان و شهرداری عوارض سردرب تابلوهای  اماکن تجاری و اداری بوده ک شوراهای شهر های مختلف  برای نصب تابلو اماکن تجاری و اداری  عوارضی را تعیین میکند  اما دیوان عدالت اداری خصوصا هیات عمومی دیوان عدالت از آنجا که به این اصل کلی پایبند مانده است و نصب تابلو با مقدار متعارف را  در ملک خود اشخاص را در زمره خدمات شهرداری محسوب نموده و لذا اخذ عوارض از آن را غیرقانونی محسوب می نماید، لذا بار‌ها و بار‌ها اخذ عوارض را در این مورد ابطال نموده است  زیرا که شهرداری در این گونه موارد خدمتی انجام نمی‌دهد تا مستحق دریافت عوارض آن گردد ذیلا یک نمونه از آراء هیات عمومی دیوان عدالت اداری که در این خصوص  صادر شده جهت بهره برداری تقدیم می گردد. 

مصوبه کمیسیون تلفیق شورای شهر در خصوص وضع عوارض تابلوهای معرف محل بیش از عرض۱/۵۰ متر و  تابلوی بانکها و موسسات مالی و اعتباری و بیمه مغایر قانون و خارج از اختیارات است
(دادنامه شماره ۱۲۳۰_مورخ  ۱۳۹۵/۱۱/۱۹)
عنوان خواسته درخواست ابطال مصوبه بیست و پنجمین جلسه مورخ ۱۳۹۳/۱۰/۱۷ کمیسیون تلفیق شورای اسلامی شهر کرج مصوبه صورتجلسه شماره۴/۵۶/۹۳/۵۴۷۵_۱۳۹۳/۱۰/۳ در اجرای مقررات ماده ۹۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مطابق ماده ۹۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوبه سال ۱۳۹۲ مقرر شده است چنانچه  مصوبه ای در هیئت عمومی ابطال شود رعایت مفاد رای هیئت عمومی در مصوبات بعدی الزامی است هرگاه مراجع مربوط مصوبه جدیدی مغایر رای هیئت عمومی تصویب کنند رئیس دیوان موضوع را خارج از نوبت بدون رعایت مفاد ماده ۸۳ قانون مذکور و فقط با دعوت نماینده مرجع تصویب کننده در هیئت عمومی مطرح می نماید نظر به اینکه در آرای شماره ۴۰۶ الی ۴۰۷_۱۳۸۷/۶/۳ و ۱۳۹۰/۶/۷ هیئت عمومی دیوان عدالت اداری مصوبات شوراهای اسلامی شهر های مختلف در خصوص عوارض بر تابلوهای معرف محل و  کاربری که متضمن تبلیغات نیست به لحاظ مغایرت با قانون و خروج از حدود اختیارات ابطال شده است و شورای اسلامی شهر کرج در تصویب مصوبه شماره۵۴۷۵/۹۳/۵۶/۴_۱۳۹۳/۱۰/۳۰ بدون رعایت مفاد آرای مذکور برای تابلوهای معرف محل بیش از عرض ۵۰/۱ متر وتابلوی بانک ها و موسسات مالی و اعتباری و بیمه عوارض وضع کرده است بنابراین مصوبه یاد شده با استناد بند ۱ ماده ۱۲ و مواد ۸۸ و ۹۲ قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال ۱۳۹۲ ابطال می شود.

خواندن این مطلب کاربردی را هم از دست ندهید: مقررات دریافت بهای خدمات شهرداری از زمین‌های خالی موجود در شهر

برای ارسال پیام در واتس اپ بر روی کلمه زیر کلیک کنید.

واتس اپ

عوارض تامین سرانه هزینه خدمات عمومی و شهری از باغ

در سال های اخیر استفاده از املاکی که دارای کاربری باغ بوده به جهت سکونت یا بهره برداری موقت در شهرهای مختلف رایج شده و به دلیل کثرت جمعیت، مشکلات شهری از جمله حدود آلودگی و هزاران مسئله دیگر شهری تمایل اشخاص و افراد به سکونت در باغ و استفاده از مزایای متعدد آن بیشتر شده است.


این موضوع باعث هجوم اشخاص به خرید باغ و اراضی شده که دارای کاربری باغ می باشد طبیعت استفاده از باغ ملازمه با سکونت در آن نیز دارد بنابراین ممکن است به دلیل گسترش محدوده شهر املاک و اراضی ای باشند که به محدوده شهر وارد شده و یا در طرح تفصیلی کاربری آنها باغ اعلام شود به این ترتیب شهرداری نیز به جهت حفظ کاربری باغ و جلوگیری از تغییر کاربری آنها اقدام به جعل عوارضی به عنوان عوارض تامین سرانه هزینه خدمات عمومی و شهری برای اراضی با کاربری باغ می‌نماید عوارضی که به هیچ عنوان هیچ گونه رابطه مستقیمی با خدمات ارائه شده ندارد و در واقع شهرداری خدمت خاص و مستقیمی به این املاک ارائه نمی‌دهد تا مستحق دریافت عوارض آن با این عنوان گردد.

شهرداری‌ها با ادعای ورود ملک به محدوده شهر و مجوز ساخت در آنها اینگونه عوارض را با مصوبه شورای شهر به امید آنکه در اینگونه باغات تغییر کاربری ایجاد نشده یا تخلفات موجود در آنها کاهش یابد از مالکین مطالبه می کند برابر رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری که ذیلاً عین متن آن تقدیم می گردد به دلیل اینکه شهرداری خدمتی به اینگونه املاک و اراضی ارائه نمی‌دهد یا حداقل خدمت مستقیم و خاصی که مستحق دریافت عوارض تأمین سرانه هزینه خدمات عمومی و شهری برای اراضی با کاربری باغ ارائه نمی‌دهد اینگونه مصوبات را ابطال نموده و از جمله مصوبه شورای شهر شیراز که بارها و به دفعات این گونه عوارض را تصویب نموده که توسط دیوان عدالت اداری ابطال گردید بنابراین اینگونه مالکین بایستی بدانند که دریافت اینگونه عوارض از سوی شهرداری هر شهری خلاف قانون بوده و می توانند در صورت مطالبه شهرداری این گونه عوارض از سوی شهرداری در دیوان عدالت اداری نسبت به ابطال آنها اقدام نمایند.

رأی هیأت عمومی

الف- با توجه به اینکه در آراء متعدد هیأت عمومی دیوان عدالت اداری وضع عوارض تامین هزینه خدمات عمومی و شهری باغها در مصوبات شوراهای اسلامی شهرها مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات تشخیص و ابطال شده است، بنابراین مصوبه شماره 36642-1392/11/7 شورای اسلامی شهر شیراز به دلایل مندرج در رأی شماره 1154-1396/11/10 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات قانونی است و مستند به بند 1 ماده 12 و مواد 88 و 13 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال می شود.

ب- نظر به اینکه قائم مقام دبیر شورای نگهبان به موجب نامه شماره 4046/102/96-1396/11/3 اعلام کرده است که فقهای شورای نگهبان اعلام کرده اند که « جعل عوارض با رعایت موازین قانونی توسط شورا خلاف موازین شرع نمی باشد و از جهت خلاف قانون بودن تشخیص امر به عهده دیوان است» و هیأت عمومی نیز به شرح بند الف این رأی مصوبه را مغایر قانون و خارج از حدود اختیارات شورای اسلامی شهر شیراز تشخیص داده و مصوبه را از این بُعد ابطال کرده است، بنابراین در اجرای حکم تبصره 2 ماده 84 و ماده 87 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 و تبعیت از نظر فقهای شورای نگهبان و با لحاظ ماده 13 قانون پیش گفته حکم بر ابطال مصوبه مورد اعتراض از بُعد شرعی و از تاریخ تصویب مصوبه صادر و اعلام می شود./

محمدکاظم بهرامی

رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

این مطلب کاربردی را هم بخوانید : چگونه عوارض شهرداری را تقسیط کنیم ؟

برای ارسال پیام در واتس اپ بر روی کلمه زیر کلیک کنید.

 واتس اپ

نمونه رای مربوط به اخذ عوارض بعد از جریمه ساختمانی

کلاسه پرونده:9801921

شاکی:آقای علی جعفرلی

موضوع:,وحدت رویه

تاریخ رأی:چهارشنبه 4 دی 1398 شماره دادنامه:2715

بسم الله الرحمن الرحیم

شماره دادنامه : 2715تاریخ دادنامه: 19؍9؍1398 شماره پرونده: 9801921

مرجع رسیدگی: هیأت عمومی دیوان عدالت اداری

اعلام کننده تعارض: آقای علی جعفرلی

موضوع : اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری 

 گردش کار: در خصوص دادخواست تعدادی از شاکیان مبنی بر الزام شهرداری به صدور گواهی پایانکار وفق تبصره های 4 و 5 ماده 100 قانون شهرداری به دیوان عدالت اداری شکایت کرده اند که هر یک از شعب با استنباط های متفاوت آراء معارضی صادر کرده اند.

گردش کار پرونده ها و مشروح آراء به قرار زیر است:

 الف: شعبه 28 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9509980902802420 با موضوع دادخواست آقای علی جعفرلی به طرفیت شهرداری شیراز و به خواسته الزام شهرداری به صدور پایانکار به موجب دادنامه شماره 9609970902801476-7؍3؍1396 به شرح زیر رأی صادر کرده است:

در خصوص شکایت آقای علی جعفرلی به طرفیت شهرداری شیراز به خواسته الزام شهرداری به صدور پایانکار با عنایت به محتویات پرونده و لایحه دفاعیه طرف شکایت نظر بر اینکه صدور پایانکار از جمله وظایف اختصاصی شهرداریها می باشد و منوط کردن صـدور پایانکار بـه پرداخت عـوارض با فرض استحقاق شهرداری در این خصوص فاقد وجاهت قانونی می باشد شکایت مطروحه را وارد دانسته و مستنداً به مواد 1، 10 و 65 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری و بند 24 ماده 55 قانون شهرداری حکم به الزام شهرداری به صدور پایانکار موضوع ملک مورد دعوا را صادر و اعلام می دارد. رأی صادره ظرف مهلت بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می باشد.

 در اثر تجدیدنظر خواهی از رأی مذکور، شعبه 7 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9970959000745-25؍7؍1396 با استدلال زیر رأی مذکور را نقض می کند:

 اولاً: شهرداری مدعی است برابر بند 3 از فصل سوم از مجموع قوانین، مقررات و مصوبات مربوط به محاسبه عوارض شهرداری شیراز کلیه ساختمانهای دارای تخلف و رأی کمیسیون ماده 100 مشمول پرداخت کلیه عوارض متعلقه طبق ضوابط جاری در زمان وصول مطالبات می گردند و رأی شماره 587-25؍11؍1383 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری و نظریه حقوقی شاره 67212-2؍5؍1385 دفتر امور حقوقی وزارت کشور و مصوبه شماره 21648-3؍10؍1385 شورای اسلامی شهر مؤید این موضوع است. ثانیاً: برابر ماده 32 آیین نامه مالی شهرداریها، شهرداری مجاز به تقسیط عوارض نیست مگر با تشخیص کمیسیون ماده 77 قانون اصلاح پاره ای از مواد و الحاق مواد جدید به قانون شهرداریها مصوب سال 1334 لکن در هر حال صدور مفاصا حساب موکول به وصول کلیه بدهی ها است. ثالثاً: به موجب ماده 29 آیین نامه مالی شهرداریها عوارض وجوهی است جزء منابع درآمدهای شهرداریها (حقوق دیوانی) که وضع آن طبق بند 26 ماده 55 قانون شهرداریها و بند 16 ماده 71 و 77 قانون تشکیلات شوراهای اسلامی کشور مصوب سال 1375 به پیشنهاد شهرداری محاسبه و مطالبه و وصول می گردد لکن جریمه مربوط به تخلفات ساختمانی است. رابعاً: عناوین عوارض و جریمه از نظر مبنای قانونی مرجع تعیین، وصول، حل اختلاف و ضمانت اجرای آنها متفاوت از یکدیگر بوده و جریمه شامل عوارض نمی گردد پرداخت یکی از این دو مـوجب معافیت از پرداخت دیگری نخواهـد بود (علاوه بر اینکه عـدم پرداخت عوارض ممکن است تالی فاسدهایی چون برهم خورد نظم شهری، تکرار تخلفات، تجری افراد متخلف، تشویق افراد و ... را نیز دنبال داشته باشد) خامساً: آراء مورد استناد شاکی نیز بعضاً با موضوع خروج موضوعی داشته و هیچ کدام آنها موضوع عدم پرداخت عوارض را نفی ننموده است. علیهذا الزام شهرداری به صدور پایانکار بدون پرداخت عوارض تخلفات ساختمانی موجه به نظر نمی رسد مستنداً به ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته شعبه بدوی حکم به رد شکایت صادر و اعلام می گردد. رأی صادره طبق ماده 3 قانون مذکور قطعی است.

 ب: شعبه 32 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9109980900030086 با موضوع دادخواست آقای احمد فلاح به طرفیت شهرداری خرم آباد و به خواسته الزام به صدور پایانکار نسبت به سه واحد مسکونی و دو واحد تجاری در پلاک 3668 فرعی از 3 اصلی بخش 4 خرم آباد به موجب دادنامه شماره 9109970903202493-28؍8؍1391 به شرح زیر رأی صادر کرده است:

 در خصوص شکایت آقای احمد فلاح به طرفیت شهرداری خرم آباد به خواسته فوق الاشعار با توجه به مجموع محتویات و اسناد و مدارک موجود در آن و لایحه دفاعیه طرف شکایت که به شماره 2611-9؍8؍1391 ثبت در دفتر لوایح این شعبه گردیده است. نظر به اینکه شاکی فوق اعلام نموده جریمه های متعلقه مربوط به کمیسیونهای ماده 100 را پرداخت نموده و شهرداری مبالغی را به عنوان عوارض مطالبه می نماید و این ادعا در لایحه شهرداری نیز به تایید رسید که صدور پایانکار بعد از وصول عوارض مربوط می باشد در حالی که از تبصره های 2 و 3 و 4 ماده 100 استنباط می شود که شهرداری بعد از وصول جرایم مربوط به کمیسیونهای ماده 100 بدون هرگونه قیدی مکلف به صدور پایانکار می باشد و با عنایت به اینکه شهرداری طرف شکایت دفاع مؤثر و موجهی در رد ادعای شاکی به عمل نیاورده، بنابراین دعوای مطروحه را ثابت تشخیص و به استناد مواد 7 و 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت صادر و اعلام می گردد. رأی قطعی است.

 رأی مذکور در شعبه اول تشخیص دیوان عدالت اداری در اثر اجرای اعمال ماده 18 قانون دیوان عدالت اداری مصوب سال 1385، به موجب دادنامه شماره 9209970905100729-26؍8؍1392 با استدلال زیر نقض می شود:

 با عنایت به اینکه اخذ عوارض پس از اتخاذ تصمیم کمیسیونهای بدوی و تجدیدنظر ماده 100 شهرداری در خصوص تخلفات صورت گرفته منع قانونی ندارد و آراء وحدت رویه شماره های 83؍587-25؍11؍1383، 87؍243-23؍4؍1387، 87؍434 و 433 و 432-24؍6؍1387 هیأت عمومی دیوان عدالت اداری نیز موید این امر است لذا رأی صادره از ناحیه شعبه 32 بدوی دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 2493-28؍8؍1391 در پرونده 32؍910811 که بدون توجه به مفاد آراء وحدت رویه مذکور صادر گردیده مبتنی بر اشتباه مبین قانونی بوده و با عنایت به مراتب مذکور تقاضای اعمال ماده 18 قانون دیوان عدالت اداری از ناحیه ریاست دیوان عدالت اداری بر مبنای نظریه کارشناسان اداره ماده 18 قانون مرقوم موجه تشخیص و با اختیا رحاصله از ماده قانونی مرقوم ضمن نقض دادنامه مذکور در خصوص خواسته شاکی با عنایت به اینکه قبل از پرداخت عوارض قانونی صدور پایانکار وجاهت قانونی ندارد و ماده 100 قانون شهرداریها و تبصره های آن نیز دلالت بر اعطاء پایانکار بدون اخذ عوارض قانونی ندارد و همچنین صدور پایانکار قبل از پرداخت عوارض مغایر با ماده 77 قانون شهرداریها می باشد زیرا چنانچه مالک مدعی اخذ عوارض به صورت غیر قانونی می باشد بایستی به کمیسیون ماده 77 قانون شهرداریها مراجعه نماید و تا قبل از اتخاذ تصمیم کمیسیون مذکور و رفع اختلاف صدور پایانکار در تضاد با هدف مقنن در وضع ماده 77 مرقوم می باشد و آراء وحدت رویه مذکور نیز دلالت بر این امر دارد لذا بنا به استدلال و استنادات مرقوم حکم به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می گردد. رأی صادره قطعی است.

 ج: شعبه 32 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9109980900037742 با موضوع دادخواست آقای فرنام کاظمی بوجار با وکالت آقای یوسفعلی عباس زاده به طرفیت شهرداری لواسان، اداره آب و فاضلاب لواسان و به خواسته صدور پایانکار بدون تعهد به موجب دادنامه شماره 9109970903203189-30؍10؍1391 به شرح زیر رأی صادر کرده است:

 در خصوص شکایت شاکی فوق به طرفیت شهرداری لواسان، اداره آب و فاضلاب لواسان به خواسته فوق الاشعار با توجه به محتویات و اسناد و مدارک موجود در آن و لایحه ای دفاعیه طرفین شکایت که به شماره 2332-17؍7؍1391 و 2342-18؍7؍1391 در دفتر ثبت لوایح این شعبه ثبت گردیده است نظر به اینکه گواهی اتمام عملیات ساختمانی و استحکام بنا توسط مهندس ناظر ساختمان صادر گردیده و جریمه های متعلقه نیز از مالک اخذ شده و از طرفی صدور پایانکار وفق تبصره های 2 به بعد ماده 100 قانون شهرداریها منوط به ایفاء تعهد به مرجع خاصی نشده و بعد از اخذ جرایم تخلفات ساختمانی شهرداری مکلف به صدور پایانکار می باشد و اینکه ملکی در حریم رودخانه باشد موضوعی است که ارتباطی با صدور پایانکار نداشته و راهکار قانونی خاص خود را دارد لذا ضمن صدور قرار رد دعوای خواهان به طرفیت خوانده ردیف دوم به لحاظ عدم توجه دعوا به وی بنابراین دعوای مطروحه را ثابت تشخیص و به استناد مواد 7، 13 و 14 قانون دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت و الزام شهرداری به صدور پایانکار وفق مقررات صادر و اعلام می گردد و این رأی قطعی است.

 رأی مذکور به علت عدم تجدیدنظر خواهی قطعیت یافت.

 د: شعبه 10 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 10-81-1641 با موضوع دادخواست آقایان ساعد و مجید تنباکوچی، حامد فریمن و فیروز عبداله زاده دیلمقانی به طرفیت شهرداری منطقه 6 تبریز و به خواسته صدور حکم بر الزام شهرداری به صدور گواهی عدم خلاف نسبت به اعیانی و مستحدثات به موجب دادنامه شماره 1887-7؍8؍1381 به شرح زیر رأی صادر کرده است:

 شکات آقایان ساعد و مجید تنباکوچی و حامد فریمن و فریبرز عبداله زاده دیلمقانی مدعی هستند به موجب رأی کمیسیون ماده 100 شهرداری تبریز به پرداخت جریمه محکوم شده اند و جریمه را پرداخت نموده اند لیکن اکنون شهرداری از صدور گواهی عدم خلاف خودداری می نماید و تقاضای وجوه دیگری بابت عوارض تفکیک مطالبه نموده است صرف نظر از اینکه در مورد صحت یا عدم صحت عوارض تعیینی به لحاظ عدم طرح موضوع در کمیسیون ماده 77 قانون شهرداری تصمیمی قابل اتخاذ نیست با عنایت به اینکه خواسته شکات الزام شهرداری به صدور گواهی عدم خلاف است و کمیسیون در مورد شکات به استناد تبصره 4 ماده 100 قانون شهرداری اتخاذ تصمیم نموده است و تبصره 4 اشعار داشته است کمیسیون می تواند با صدور رأی بر اخذ جریمه ... بلامانع بودن صدور برگ پایان ساختمان را به شهرداری اعلام نماید و شهرداری نیز مکلف است از آراء قطعی کمیسیونها تبعیت نماید و شهرداری جرایم مذکور را طبق رسیدهایی که تصاویر آن را ارائه نموده اند اخذ نموده است صدور برگ پایان ساختمان از طرف شهرداری لازم است لذا شکایت شاکی وارد تشخیص و شهرداری مکلف است برگ پایان ساختمان را برای ساختمان پلاک ثبتی 160-158؍2027 بخش 10 تبریز به نام شکات صادر نماید. رأی صادره ظرف مهلت 20 روز قابل اعتراض در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری است.  

 رأی مذکور به علت عدم تجدیدنظر خواهی قطعیت یافت.

  هیأت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 19؍9؍1398 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و رؤسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رأی مبادرت کرده است.

رأی هیأت عمومی

اولاً: تعارض در آراء محرز است.

ثانیاً: بـا توجه بـه اینکه مطابق ماده 32 آیین نامـه مالی شهرداریها، شهرداری مجاز به تقسیط مطالبات خود ناشی از عوارض نیست ولی در هر حال صدور مفاصا حساب به وصول کلیه بدهی موکول است و عوارض از حقوق دیوانی است که مؤدی مکلف به پرداخت آن می باشد و تبصره 4 ماده 100 قانون شهرداری نافی حق دریافت عوارض قانونی قبل از صدور پایانکار نمی باشد و موضوع جریمه تخلف ساختمانی متفاوت از عوارض است، بنا بر مراتب آراء شعب اول تشخیص و هفتم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به شرح مندرج در گردش کار که بر این مبنا صادر شده است و اخذ جریمه موضوع ماده 100 قانون شهرداری را نافی اخذ عوارض ندانسته، صحیح است و مطابق مقررات می باشد. این رأی به استناد بند  2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است./ 

 محمدکاظم بهرامی

رئیس هیأت عمومی دیوان عدالت اداری.

این مطلب کاربردی را هم بخوانید : نحوه محاسبه جریمه تخلفات ساختمانی

قوانین و مقررات مربوط به عوارض شهرداری

قانون حاکم بر عوارض 
قوانین حاکم بر وضع و دریافت عوارض گوناگون است برخی از آنها نسخ ضمنی و بی اعتبار شده اند بند ۱۶ ماده ۵۵ و ماده ۷۴ قانون شهرداری ها مصوب ۱۳۳۴بند ۱ ماده ۲۹ و ماده ۳۰ آیین نامه مالی شهرداری ها مصوب ۱۳۴۶ بند ۱ ماده ۳۵ قانون تشکیلات شوراهای اسلامی کشور مصوب ۱۳۶۱ قانون الحاق یک تبصره به ماده ۵۳ قانون تشکیلات شوراهای اسلامی کشور مصوب ۱۳۶۱ قانون الحاق یک تبصره به ماده ۵۳ قانون تشکیلات شوراهای اسلامی کشور الحاقی ۱۳۶۴ بند الف ماده ۴۳ قانون وصول برخی از درآمدهای دولت و مصرف آن در موارد معین مصوب ۱۳۶۹ بند ۱۶ ماده ۷۱ قانون تشکیلات و وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب ۱۳۷۵ قانون اصلاح موادی از قانون برنامه توسعه سوم اقتصادی اجتماعی و فرهنگی و چگونگی برقراری و وصول عوارض و سایر وجوه از تولید کنندگان کالا ارایه دهندگان خدمات و کالاهای وارداتی مصوب ۱۳۸۱ و تبصره ۱ ماده ۵۰ قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب ۱۳۸۷ مجلس شورای اسلامی .
ماده ۵۲ قانون بیان شده که به دفعات مورد استناد دادرسان دیوان عدالت اداری قرار گرفته است بیان می دارد .
از تاریخ لازم الاجرا شدن این قانون، قانون اصلاح موادی از قانون برنامه توسعه سوم اقتصادی اجتماعی و فرهنگی و چگونگی برقراری و وصول عوارض و سایر وجوه از تولید کنندگان کالا ارایه دهندگان خدمات و کالاهای وارداتی مصوب ۱۳۸۱ و اصلاحیه بعدی آن و سایر قوانین و مقررات خاص و عام مغایر مربوط به دریافت هر گونه مالیات غیر مستقیم و عوارض بر واردات و تولید کالا و ارائه خدمات لغو گردیده و برقراری و دریافت هر گونه مالیات غیر مستقیم و عوارض دیگر از تولید کنندگان و وارد کنندگان کالا و ارائه دهندگان خدمات ممنوع می باشد حکم این ماده شامل قوانین و مقررات مغایری که شمول قوانین و مقررات عمومی بر آنها مستلزم ذکر نام یا تصریح نام است نیز می باشد . برگرفته از شهر در پرتو رویه قضایی دکتر غلامرضا کامیار

برای مطالعه تفاوت عوارض با بهای خدمات اینجا را کلیک نمائید.

عوارض شهرداری چیست و انواع آن کدامند؟

عوارض نوعی مالیات است که سازمان های رسمی در مقابل ارائه خدمات معینی از مردم دریافت می کنند عوارض شهرداری یکی از مهمترین و به بیانی دیگر اصلی‌ترین منبع درآمد شهرداری ها می باشد که حسب مقررات قابل دریافت است.انواع عوارض شهرداری, تفاوت عوارض با جریمه, فرق عوارض و جریمه, فرق عوارض با مالیات, تعریف عوارض چیست

عوارض به صیغه جمع به معنی نوعی باج است که فرق عمده آن در غالب مصادیق با مالیات در این است که به عنوان جبران هزینه‌هایی که یک موسسه عمومی اداری یا شهرداری می کند در مقابل انجام کار یا خدمت در یافت می شود و ممکن است به طور مستقیم یا غیر مستقیم از مصوبات مجلس باشد در کشور جمهوری اسلامی ایران واژه عوارض به اشتباه برای مفاهیمی که در اصل مالیات جریمه یا بهای خدمات هستند نیز به کار می رود برای اینکه مشخص شود وجهی که توسط ارباب رجوع پرداخت می شود به طور واقعی عوارض هستند یا خیر نمی توان به نامی که قانونگذار برای آن وجه انتخاب نموده است اعتماد کامل نمود برای مثال وجوهی که توسط وارد کننده کالا به گمرک پرداخت می شود حقوق و عوارض گمرکی حقوق ورودی نامیده می شود در حقیقت نوعی مالیات غیر مستقیم است نه عوارض درک اینکه وجوه پرداخت شده توسط مودی عوارض است یا خیر به طور دقیق با انطباق خصوصیات وجوه مزبور با خصوصیت عوارض از جمله در مقابل خدمت بودن قانونی بودن امکان پذیر است.

اصول حقوقی حاکم بر عوارض در بسیاری از موارد با اصول مالیاتی هماهنگی دارد از جمله اصل قانونی بودن اصل مضاعف نبودن و... هرچند در بسیاری موارد نیز به علت تفاوت ماهیتی عوارض و مالیات اصل حاکم بر آن دو مفهوم خصوصیات مختلفی پیدا می کنند برای مثال قانون موجد مالیات می‌تواند بر خلاف اصول کلی آن را عطف به ماسبق کند ولی عوارض مصوب شوراهای اسلامی شهر و روستا به هیچ وجه عطف به ماسبق نمی شوند مساله تشخیص عوارض در مورد حقوق و عوارض گمرکی حقوق ورودی مصداق پیدا می کند و در مورد عوارض شهرداریها کمتر مطرح می‌شود زیرا شهرداری ها به طور کلی قبل از ارائه خدمت میزان عوارض را معین می‌کنند که این امر در مورد حقوق ورودی امکان پذیر نیست زیرا حقوق پس از رویت کالا مشخص می شود ولی بحث وصول عوارض بیشتر در مورد عوارض شهرداری ها صادق است نه حقوق ورودی زیرا به طور کلی شهرداری ها هستند که عوارض را پس از ارائه خدمت وصول می کنند برخلاف اداره گمرک که تا زمانی که حقوق ورودی پرداخت نشود کالای مودی را ترخیص نمی کنند اخذ هرگونه عوارض نیاز به مستندات قانونی دارد به عبارت دیگر شهرداریها بدون استناد به مصوبات قانونی قبلی نمی توانند عوارض دریافت دارند در اینجا لازم است مستندات قانونی اخذ عوارض توسط شهرداریها مورد اشاره قرار گیرد: 
عوارض محلی : 
به عوارضی اطلاق می گردد که اختیار برقراری و وضع آن مطابق بند ۱۶ ماده ۷۱ قانون تشکیلات وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی کشور و انتخاب شهرداران مصوب ۱۳۷۵/۱۲/۱ با اصلاحات بعدی عهده شورای اسلامی شهر می باشد.
عوارض محلی عوارضی است که فارغ از تولید اعم از کالا و محصول و یا خدمات به منبع عوارض مستمر و یا موجود در محدوده شهر و حریم شهر تعلق می گیرد از انواع عوارض محلی می‌توان عوارض وضع شده برای زمین ساختمان ماشین آلات و عوارض کسب و پیشه حرف و مشاغل خاص را نام برد.
عوارض ملی : 
به کلیه عوارضی اطلاق می‌شود که مرجع برقراری آن شورای اسلامی شهر نبوده و قانونگذار صلاحیت برقراری آن را تعیین نموده است مانند : 
عوارض ناپایدار : مانند عوارض مازاد بر تراکم مجاز جرائم ناشی از آراء قطعی کمیسیون ماده ۱۰۰ و... 
عوارض پایدار : مانند عوارض ملی نوسازی یا سطح شهر خودرو ۵ درصد بلیط مسافر صدور پروانه ساختمانی کسب و پیشه حرف و مشاغل خاص و....برگرفته از عوارض غیر قانونی شهرداریها در مصوبات شوراها-امید محمدی

نمونه آراء دیوان عدالت اداری در مورد عوارض شهرداری برای مطالعه اینجا را کلیک کنید.

کریمی وکیل دیوان عدالت اداری دعاوی شهرداری و ملکی-۰۹۱۹۴۵۰۴۰۷۹

رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مورد عوارض تفکیک اعیانی

وکیل دیوان عدالت اداری_۰۹۱۹۴۵۰۴۰۷۹

رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری در مورد عوارض تفکیک اعیانی


تاریخ: 10 بهمن 1396


کلاسه پرونده: 702/95


شماره دادنامه: 1152


موضوع رأی: ابطال ماده 18 فصل اول از تعرفه عوارض و بهای خدمات شهری سالهای 1382 الی 1394 مصوب شورای اسلامی شهر گرگان.....

کریمی وکیل دیوان عدالت اداری،دعاوی شهرداری و ملکی_۰۹۱۹۴۵۰۴۰۷۹

ادامه نوشته

رای هیات عمومی دیوان عدالت در مورد عوارض اضافه بناهای احداثی بدون مجوز قانونی

وکیل دیوان عدالت اداری_۰۹۱۹۴۵۰۴۰۷۹

رای هیات عمومی دیوان عدالت در مورد عوارض اضافه بناهای احداثی بدون مجوز قانونی


تاریخ: 17 بهمن 1396


کلاسه پرونده: 390/96


شماره دادنامه: 1175


موضوع رأی: ابطال تبصره های 3 و4 مواد 3 و5 تعرفه عوارض سال 1395 شورای اسلامی شهر رامیان.....

کریمی وکیل دیوان عدالت اداری،دعاوی شهرداری و ملکی_۰۹۱۹۴۵۰۴

ادامه نوشته

رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری  در مورد  اخذ ما به التفاوت عوارض سال جدید و سال قدیم

وکیل دیوان عدالت اداری_۰۹۱۹۴۵۰۴۰۷۹

رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری  در مورد  اخذ ما به التفاوت عوارض سال جدید و سال قدیم


تاریخ: 17 بهمن 1396


کلاسه پرونده: 355/95


شماره دادنامه: 1178


موضوع رأی: ابطال فراز سوم از تذکر ذیل تعرفه شماره 2 از دفترچه تعرفه عوارض و بهای خدمات شهرداری ملارد در سال 1395 مصوب شورای اسلامی شهر ملارد....

کریمی وکیل دیوان عدالت اداری،دعاوی شهرداری و ملکی_۰۹۱۹۴۵۰۴۰۷۹

ادامه نوشته

رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره اخذ کارمزد بابت استرداد عوارض

 وکیل دیوان عدالت اداری_۰۹۱۹۴۵۰۴۰۷۹

رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری درباره اخذ کارمزد بابت استرداد عوارض


رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص استرداد  عوارض به مالکین که تقاضای مجوز ساخت نموده و از آن مصرف شده اند  اخذ کارمزد از بابت صدور مجوز ساخت آن توسط مالک بهره‌برداری نشده است در زیر این متن برای هیئت عمومی و مشروح گزارش آن جهت آگاهی تقدیم می گردد


تاریخ: 17 بهمن 1396


کلاسه پرونده: 501/96


شماره دادنامه: 1180


موضوع رأی: ابطال ماده 7 از تعرفه عوارض و بهای خدمات سال 1396 مصوب شورای اسلامی شهر تبریز......

کریمی وکیل دیوان عدالت اداری،دعاوی شهرداری و ملکی_۰۹۱۹۴۵۰۴۰۷۹

ادامه نوشته

اخذ عوارض از  بابت تمدید پروانه ساختمان

دیوان عدالت اداری

اخذ عوارض از  بابت تمدید پروانه ساختمان


به گزارش روابط_عمومی دیوان عدالت اداری، مندرج در سایت دیوان عدالت اداری و بدنبال شکایت از شهرداری و شورای اسلامی شهر یزد مبنی بر ابطال بند 8 از فصل دوم تعرفه عوارض و بهای خدمات سال 95 که منجر به اخذ عوارض از تمدید پروانه ساختمان می شد، با رأی هیأت عمومی دیوان عدالت اداری بدلیل مغایرت با قانون و خارج از حدود اختیارات بودن باطل شد.

در متن بند 8 تعرفه عوارض.....

کریمی وکیل دیوان عدالت اداری،دعاوی شهرداری و‌ملکی_۰۹۱۹۴۵۰۴۰۷۹

ادامه نوشته